Stoppen met de zaak: eind van een generatie?

In dit artikel:

De frietpan draait minder vaak: de laatste tijd kiezen meerdere cafetariahouders in Nederland ervoor te stoppen of hun zaak om te bouwen. Redenen zijn vooral economische druk en personeelsproblemen, maar ook lichamelijke klachten en de wens om minder te werken.

Begin deze maand sloot cafetaria ’t Zwaantje in Vierlingsbeek (Noord-Brabant). Eigenaar Maarten Hermans noemt hogere inkoopprijzen, stijgende energiekosten en oplopende personeelslasten als doorslaggevende factoren; hij zet zijn energie voortaan in een herberg met B&B. In Markelo (Twente) maakten de exploitanten van De Haverkamp dezelfde rekensom: met drie cafetaria’s in het dorp liepen de inkomsten terug, dus zij transformeerden de ruimte naast hun zalencentrum tot een dagrestaurant met uitgebreide lunchkaart. Het bekende familie­recept voor Haverkampsaus blijft wel gebruikt worden in het nieuwe concept.

In Mierlo stopte eethuis Reintje dit voorjaar. Nick van Waayenburg, derde generatie van een frietfamilie, verlegt zijn focus naar catering en evenementen; de zaak is verkocht en heet nu cafetaria De Keet. Andere vertrekkers noemen simpelweg werkdruk, personeelstekort en fysieke klachten (rug en knieën) als beweegredenen om te stoppen.

Kort samengevat: oplopende kosten, schaarste aan personeel en de zware aard van het werk duwen cafetariahouders naar sluiting, verkoop of een andere ondernemersrichting.