Truffeltrend: naast truffelmayo ook truffelsnacks

In dit artikel:

Truffel als smaakmaker heeft de cafetaria’s veroverd: truffelmayonaise en Parmezaanse topping op friet zijn de afgelopen jaren gemeengoed geworden, nadat hippe frietzaken in de Randstad de saus zo’n tien jaar geleden introduceerden. Al eerder zette het chique snelrestaurant Maier‑Peveling in Aken truffelmayo op de kaart; in Nederland geldt Jean Bâton (kok Jan Stok en zoon Bart) sinds 2013 als een van de aanjagers van de trend.

Bijna alle sauzen- en snackmerken hebben nu een ‘truffelvariant’, maar het daadwerkelijke aandeel echte truffel is vaak zeer gering: doorgaans tussen circa 0,4 en 2,5 procent, soms zelfs nog minder. Fabrikanten compenseren dat vaak met een mix van paddenstoelen of met truffelextracten. Die lage doseringen leidden tot kritiek van consumentenorganisaties: Test‑Aankoop klaagde in België een supermarkt aan over een product met slechts 0,4 procent truffelstukjes en vroeg strengere regels; Foodwatch wees op voorbeelden met nog lagere percentages, zoals 0,07 procent in sommige roomkaasproducten. Ter vergelijking: Frankrijk en Zwitserland eisen minstens 3 procent truffel in truffelproducten.

Naast mayo verschijnt truffel steeds vaker in snacks en limited editions: van truffelpizza’s bij New York Pizza en mini‑truffelkroketjes van Cas & Kas (10 procent zomertruffel) tot broodjes met truffelmayo en zelfs bijzondere vondsten zoals een ‘Truffeldel’‑frikandel bij Verhage (waar de truffelsmaak uit de topping komt, niet uit de frikandel zelf). Historisch gezien was truffelmayo decennia geleden zeldzaam; chefs als Joop Braakhekke populariseerden de saus rond 1995 en krokettenmakers als Rien Prinsen experimenteerden al ruim tien jaar geleden met truffelkroketten. De trend toont hoe een luxe ingrediënt steeds meer wordt ‘ge-democratiseerd’, maar ook hoe vragen over transparantie en samenstelling blijven spelen.